برای تو می نویسم که بودنت بهار و نبودنت خزانی سرد است.

تویی که تصورحضورت سینه بی رنگ کاغذم را نقش سرخ عشق می زند.

در کویر قلبم از تو برای تو می نویسم. ای کاش در طلوع چشمان تو زندگی

می کردم تا مثل باران هر صبح برایتشعری می سرودم آن گاه زمان را در

گوشه ای جا می گذاشتم و به شوق تو اشک می شدم و بر صورت مه آلودت

 می لغزیدم ای کاش باد بودم و همه عصر را در عبور می گذراندمتا شاید

جاده ای دور هنوز بوی خوب پیراهنت را ...

راستی من آمدم

آمدم دوباره تا عاشقم شوي آمدم تا ببيني اون که از عشقت مي سرود ديوانه نبود بلکه

 ويرانه ي عاشقانه ها بود