اول مهر ...    روز بازگشایی مدارس ...  روز شروع

ماجراهای کوچه پشت مدرسه ... کوچه اقاقیا ...  کوچه ای

که هر ساله شاهد خاطرات تلخ و شیرین کبوتران 

محصل .کوچه ای که گاه از عطر گلهای زیر پا له شده

 پر میشه , گاه غرق در خنده های خوشی , گاه پر از

 درد و گاه پر از شادی دوباره نزدیک زنگ جلوی درب

 مدرسه یک افسر و دو عاشق , یک شاخه گل و یک نامه

روبه روی مدیر مدرسه با چشمانی منتظر و نگران ...

روزگاری بود و گذشت که هر ساله زنده شدن آنها برایش

عذاب آور است .

حالا تنها اوست که خاطرات گذشته را در طول این کوچه

 مرور می کند . حالا کوچه اقاقیا پر از آه و نفرین .