من می نویسم وجودی با تمام بی وجودی :

بعضی وقتها به وجود خودم شک می کنم نه صدام و می شنوی نه نگاه هام و

می بینی نه گرمای وجودم و حس می کنی و نه ....

ببینم تا حالا شده منو توی دنیای زیبای خوابت راه بدی ؟؟؟  نه   نشده .

وقتی وجودم بهم ثابت شد که صدای شکسته شدن قلبم رو شنیدم ولی همچنان برای

تو مبهمم صدای شکستنم هم تو رو از وجودم آگاه نکرد

اکنون من می نویسم وجودی با تمام بی وجودی :

زیبا .... دیگر توان  ندارم .... توان سخن گفتن .... توان نگاه کردن ....

توان لبخند زدن ... حتی دیگر توان گریستن را نیز ندارم

همه را ازم گرفتی روزی که ...

روزی که حق عاشق شدن و عاشقت ماندن را ازم صلب کردی