و سپس .... بی وفایی رابه من آموختی

 تبریک می گویم

در تیرگی شب تنهایی زیر سقف آبی آسمان با سکوت عادت شده های

مهتاب به خلوت می نشینم تصویر زیبای چشمانت بر آیینه ی بی رنگ

خیال نقش می گیرد و جان می گیرد تبسمی تلخ بر لبان سرد انتظار ،

چه زیبا بود چشمک ستاره امید در آسمان یکسره سیاه دلم کاش روزی

بیایی و با تلنگر احساس بارانی ات بیدارم کنی و بگویی که لحظه های

نبودنت کابوسی بیشتر نبوده است .

                                                  .... دختر همیشه تنها ....