دنیا طلبیدیم و به مطلب نرسیدیم

                                  آیا چه شود آخرت نا طلب ما ؟؟؟.....

دلم گرفت از این روزا , از این روزای بی نشون , از این همه در به دری , از گردش چرخ زمون

دلم گرفت از آدما از آدمای مهربون ,  از این مترسکای پست ,  از هم دلای هم زبون ,

تو هم که بی صدا شدی آهای خدای آسمون ,  آهای خدای عاشقا ,

تویی فقط دلخوشیمون  , آره دلم خیلی پره  , از غمای رنگ و ورننگ ,

ازجمله دوست دارم ,  دوروغای خیلی قشنگ ,  دلم گرفت از این روزا  , از آدمای مهربون ,

از تو که با ما نبودی  , از اون خدای آسمون

ماهیه شده بود باورش

تور اگه بندازن سرش

میشه عروسه ماهیا

شاه ماهی میشه همسرش

این پست و به سفارش دوست خوبم  AMeen گذاشتم

من تو را می خوانم و تو مرا می خوانی

 واین ساده ترین قصه زندگی یک انسان است  

امشب حسش میکنم ...

امشب شب عجیبیه !  من تنهام ولی تنها نیستم  حضورش رو حس میکنم ، بوی

عطرش مشامم رو پر کرده ، گرمای وجودش رو در آغوشم حس میکنم  ،

نا خودآگاه تمام خاطرات  با اون بودم فیلم وار از جلوی چشمام میگذره .

باز چی شده ؟؟؟ باز هم جادوم کرده ؟؟؟

باید به خودم بیام نباید بذارم این بارم سحرش بر من غلبه کنه ... نه ... نه اون ،

پیش من نیست  اصلاً بوی عطر اون هم نیست ، این گرما هم گرمای پتومه  خاطرات

هم همش توهمه ... توهم  . نه نمیشه .... نمی تونم با این حرفا خودم و گول بزنم ...

اون اینجاست حضورش رو حس می کنم . تو نبودش کلی حرف آماده کردم که

حتی اگه تو خواب هم دیدمش بهش بگم ... می خواستم علت این کاراش و

ازش بپرسم  ..... چراهای زیادی تو ذهنمه ..

چرا دوباره اومد ؟؟؟؟  من که دیگه کاری به کارش نداشتم ......... دوسم داشت ؟؟؟!!!

پس چرا این کارا رو باهام کرد ؟؟؟پس چرا رفت ؟؟؟

و خیلی سوالهای دیگه ولی الآن هیچ کودومشون رو نمی تونم یه زبون بیارم

مثل روزهایی که میدیدمش و باهاش حرف میزدم همه چیز از برنامه خارج میشد

هیچ وقت نمی تونستم اون چیزایی که می خواستم بهش بگم و بگم ینی هیچ وقت

اجازش رو با نگاهش ، با حرفهایی که پیش میکشید ، با دست پیش گرفتناش ،

با دادو بیداد کردنش و حتی با خندیدن هاش بهم نمی داد وحالا هم با

حس قشنگ بودنش ....

                                   بازم سکوت میکنم تا ....

                      احساس قشنگ با او بودن رو خوب به خاطر

                              بسپارم برای لحظه های بی او بودن

ازم خواسته بودن یه کوچولو آپ کنم که مطمئن بشن زنده ام

آره ... متآسفانه هنوز         زنده ام

امواج دریا را با آغوش باز پذیرا باش حتی اگر تو را به قعر دریا ببرد

آن ماهی که همیشه بر سطح آب میبینی مرده است

سلام

حلول ماه مبارک رمضان رو به همه شما مسلمانان و شیعیان عزیز تبریک میگم

سر سفره افطارتون من و فراموش نکنید

                                                                         التماس دعا

 ----------------------------------------------------------------------------------------------------------

        کاش بودی تا دلم تنها نبود         تا اسیر غم و غصه فردا نبود

        کاش بودی تا فقط باور کنی         بی تو هرگز زندگی زیبا نبود

ای خدااااااااا  ....

                          من  خنده هایم را

                               گریه هایم را

                          از شب و روز و فضا

                             پس می خواهم

جاده ها تاریک اند

چشم ها فانوسی خاموش

باید رفت دلمان خورشید است

کاش می دانستم

سر نوشت مارا چه کسی می بافد

 تا او را می گفتم تا ته بشکافد

یه سال دیگه هم از عمرم گذشت  و من هنوز اندر خم یه کوچه ام ....

شما بگید چیکار کنم ....

 چیه نکنه شما هم میخواید بگید که همه این راهارو گذروندین و به این نتیجه

 رسیدید که زندگیه خیلی خوبی دارید و تاحالا قدرش و ندونستید و من هم

 الان کاملا در اشتباهم و باید به زندگیم امیدوار باشم !!!...

ای بابا حالا که دلتون خوشه و همه مشکلاتتون حل شده اینو میگید ...

من نمی گن زندگیم الِ و بلِ نه... ولی خب دیگه ..... 

 ای زندگی (( ت.ف.ت.و.ر.و.ت.))

آنشب که دلی بود به میخانه نشستیم

آن توبه ی صد ساله شکستیم

از آتـــش دوزخ نهراسیم که آنروز

ما توبه شکستیم ولــــــی دل نشکستیم

                         یه روح پاک راهی اقیانوس شد

                       گفتم که چش بود طفلکی  چرا مرد ؟

                     جواب دادن دیشب یارش عروس شد

                                                                                      ( مریم حیدر زاده )

کاش دشمن بود از اول هر که با ما دوست بود

راز ما گر فاش شد بیگانه تقصیری نداشت

آنکه اسرار من را کرد آشکارا دوست بود

-------------------------------------------------------------------------------------------------

خدایا دفترم را روز جزا باز مکن

من به امید عطای تو خطا کار شدم

                                       چون خدای تو نیز عزادار حسین است

برای تو می نویسم که بودنت بهار و نبودنت خزانی سرد است.

تویی که تصورحضورت سینه بی رنگ کاغذم را نقش سرخ عشق می زند.

در کویر قلبم از تو برای تو می نویسم. ای کاش در طلوع چشمان تو زندگی

می کردم تا مثل باران هر صبح برایتشعری می سرودم آن گاه زمان را در

گوشه ای جا می گذاشتم و به شوق تو اشک می شدم و بر صورت مه آلودت

 می لغزیدم ای کاش باد بودم و همه عصر را در عبور می گذراندمتا شاید

جاده ای دور هنوز بوی خوب پیراهنت را ...

راستی من آمدم

آمدم دوباره تا عاشقم شوي آمدم تا ببيني اون که از عشقت مي سرود ديوانه نبود بلکه

 ويرانه ي عاشقانه ها بود

سلام حال همه‌ ما خوب است ،ملالی نیست جز گم شدنِ گاه به گاهِ خیالی

دور !که مردم به آن شادمانیِ بی‌سبب می‌گویند ،با این همه عمری اگر

باقی بود ،طوری از کنارِ زندگی می‌گذرم که نه زانویِ آهویِ بی‌جفت بلرزد و

!نه این دلِ ناماندگارِ بی‌درمان :تا یادم نرفته است بنویسم ،حوالیِ خوابهای ما

سالِ پربارانی بود می‌دانم همیشه حیاط آنجا پر از هوای تازه‌ باز نیامدن است

ولی باز هم ملالی نیست جز سوختن و ساختن ....  .

سلام

منم دختر همیشه تنها نویسنده این وبلاگ  اول از همه دوستانی

که تو این 1سالی که وبلاگ ایجاد شده  من رو با نظرات و

انتقاداتشون یاری کردن تشکر می کنم و دوم اینکه می خوام به

سوالی که دوستان چه در نظرات عمومی و چه در نظرات

خصوصی ازم پرسیدم جواب بدم .

سوال دوستان : اینکه چرا وبلاگ من اینقدر غمگینه و دلیل اینکه

اسمم رو دختر همیشه تنها انتخاب کردم رو پرسیدن .

باید خدمتتون عرض کنم که نمی دونم چرا عنوان , مطالب وبلاگ

و اسم انتخابی من برای شما دوستان اینقدر عجیبه  بعضی از

شماها شادی رو ضمیمه مطالب وبتون قراردادید منم هم غم رو ..

درسته به قول شماها شادی هم هست اما :

اولاً که اون آرامشی که توی غم و تنهایی هست تو شادی نیست .

دوماً که وقتی که شادیم همش نگرانیم و هول داریم که نکنه این

شادی جاش و به غم بده ولی وقتی که با غم هم خونه باشی دیگه

از اون هول و هوا خبری نیست و با خیال آسوده به زندگیمون

می رسیم و دیگه اینکه حرف ها و نثر هایی که میشه از غم

نوشت بیشتر از حرف ها و نثر هایی که میشه از شادی گفت و

نوشت پس از موارد ذکر شده نتیجه می گیریم که غم فقط اسمش

بد و غیر قابل تحمل در رفته در صورتی که اگه باهاش را بیای

باهات راه میاد و اون وقته که می فهمی که غم یه دوست با وفایی

که همیشه باهاته و مثل شادی هرچندد وقت یک بار ترکت نمی

کنه اونوقته که یه لحظش رو با یک دنیا شادی عوض نمی کنی

البته باتید این رو متذکر بشم که من غم و افسردگی و ... رو تبلیغ

نمی کنم و نمی گم که همیشه باید با اونا زندگی کرد نه ...ولی اگر

بخوایم فقط با شادی فکر کنیم و خودمون رو گول بزنیم باز هم

نمی تونیم خوب زندگی کنیم .

همین دیگه ..

راستی یه چیزیم بهتون بگم البته این حرف نشانه رد حرف ها و

صحبت های بالا نیست .

(( ما ناخواسته وارد این دنیا شدیم . تو چرخه زندگی قرار گرفتیم

یعنی چه بخوایم چه نخوایم محکوم به زندگی توی این دنیای ...

( هرچی دوست دارید توی جای خالی بذارید ) هستیم پس چرا

خوب زندگی نکنیم و این دو روز دنیا رو که با هم هستیم به

کدورت و دلخوری سپری کنیم ؟؟؟؟ ...

<< قلبها گرامی تر از آنند که بشکنند

لحظه ها زیبا تر از آنند که به خصومت بگذرند

فردا طلوع خواهد کرد حتی اگر نباشیم >>

دیگه عرضی نیست شما اگه امری دارید بفرمایید .

من می نویسم وجودی با تمام بی وجودی :

بعضی وقتها به وجود خودم شک می کنم نه صدام و می شنوی نه نگاه هام و

می بینی نه گرمای وجودم و حس می کنی و نه ....

ببینم تا حالا شده منو توی دنیای زیبای خوابت راه بدی ؟؟؟  نه   نشده .

وقتی وجودم بهم ثابت شد که صدای شکسته شدن قلبم رو شنیدم ولی همچنان برای

تو مبهمم صدای شکستنم هم تو رو از وجودم آگاه نکرد

اکنون من می نویسم وجودی با تمام بی وجودی :

زیبا .... دیگر توان  ندارم .... توان سخن گفتن .... توان نگاه کردن ....

توان لبخند زدن ... حتی دیگر توان گریستن را نیز ندارم

همه را ازم گرفتی روزی که ...

روزی که حق عاشق شدن و عاشقت ماندن را ازم صلب کردی

             از خویشانم تکبر

                         و از درونم تنفر می بینم

ای عشق

           نبودنت را چه خوانم ؟؟؟....

انّـا لله و انّـا الـیه راجعـون  

 اولین سالگرد فوت شقایق

نام : شقایق                      نام خانوادگی : ایلیایی

نام پدر : بابک               

محل تولد: شهرستان / استان : زنجان

 تولد در بیمارستان : حکیم هیدجی

علت فوت : سرطان خون

تولد : 15/7/1377         وفات : 13/8/1385

طول عمر : 08/00/08

سمت دنیوی : عروسک

سمت اخروی : فرشته

قبر نوشته ی شقایق همان غنچه ای که عجل مهلت

 شکفته شدنش را نداد ....

(( خدا وندا تو می دانی که ما ترک چمن کرده ایم

چو مرغان چمن دیده نوادر انجمن کرده ایم

شنیدیم غاز می گفت شقایق ها  نمی میرند

دریغا به دست  خود شقایق را کفن کردیم ))

تنها چیزی که می تونم بگم ...

فقط تسلیت ... به خودم ... به بازماندگانش ... اون که جاش عالیه ...

 یه جایی که حتی فکرشم نمیتونیم بکنیم

خوش به حالش ....

خدا خیلی دوسش داشت که زود بردش تا توی این دنیای لعنتی عذاب

نکشه و به کثافاتش آلوده نشه

خوش به حالش ....

فقط همین ...

حالا که به مجلس ما تشریف آوردید یه صلواتم بهش هدیه بدید .

اول مهر ...    روز بازگشایی مدارس ...  روز شروع

ماجراهای کوچه پشت مدرسه ... کوچه اقاقیا ...  کوچه ای

که هر ساله شاهد خاطرات تلخ و شیرین کبوتران 

محصل .کوچه ای که گاه از عطر گلهای زیر پا له شده

 پر میشه , گاه غرق در خنده های خوشی , گاه پر از

 درد و گاه پر از شادی دوباره نزدیک زنگ جلوی درب

 مدرسه یک افسر و دو عاشق , یک شاخه گل و یک نامه

روبه روی مدیر مدرسه با چشمانی منتظر و نگران ...

روزگاری بود و گذشت که هر ساله زنده شدن آنها برایش

عذاب آور است .

حالا تنها اوست که خاطرات گذشته را در طول این کوچه

 مرور می کند . حالا کوچه اقاقیا پر از آه و نفرین .

نمی دانم  دلم گم شده یا اونی که دل بو او سپردم .

نمی دانم  عشقم گم شده یا معشوقم .

نمی دانم  اعتماد بی جا کردم یا بی جا به من اعتماد کردند .

نمی دانم  لیاقت او را نداشتم یا او لایق من نبود . 

نمی دانم  من در حق عشقمان خیانت کردم یا او. او قدر مرا ندانست یا من .

نمی دانم  خدا این را قسمت ما کرد یا ما خود قسمت را رقم زدیم .

نمی دانم  چرا وقتی دل بستن سهل است , دل کندن آسان نیست .

نمی دانم  خدا به ما دل داد تا از دنیا ببریم یا دنیارو داد تا دل بکنیم .

هنوز نمی دانم  با بودن او زندگی سخت است یا بی او .

تحمل جای خالیش توی تک تک لحظه ها سخت تر است یا ....

نمی دانم  شکستن غرورم سخت تر است یا شنیدم صدای شکستن قلبم .

نمی دانم  تو به من عشق را آموختی یا می خواهی نفرت را یادم بدهی .

نمی دانم که بگویم : چرا آمدی ؟ یا بپرسم که چرا رفتی ؟

من نمی دانم تو به من بگو ....